Een jaar krachttraining: wat heeft het me gebracht?
Intussen is het een jaar geleden dat we (mijn man en ik) onze allereerste krachttraining hadden en in die periode is heel veel gebeurd.
Het begin
We wilden wel iets doen, samen, van sport maar wat dan? Tot dan toe was het idee om misschien samen met vrienden tai-chi te gaan doen. Hoewel ik zelf nog bleef twijfelen omdat ik gewoon niet zo goed ben in dingen nadoen en ritme.
Maar toen we reclame zagen op Facebook voor een nieuwe kleinschalige fitness die ging starten, hier vlakbij in de buurt, begonnen we daarover na te denken. Zeker ook omdat ik het jaar ervoor de diagnose van botontkalking gekregen had, al 'echt' in de heupen en beginnend in de rug. En daarvoor is krachttraining natuurlijk een heel stuk efficiënter dan tai-chi.
In die fitness richten ze zich ook op 30+, dus niet zoals in de ketens veel jong geweld maar alles net iets rustiger qua mentaliteit en sfeer. En met begeleiding.
Dus we gingen op gesprek en daarna besloten we dus het een kans te geven. Wel met personal trainer om gewoon echt goed begeleid te worden.
De andere optie is trainen in kleine groepen waarbij je nog steeds wel begeleid wordt maar dan samen met nog de andere mensen die op dat moment inschrijven voor de les. Dan kan je met maximum 6 personen trainen. Ook nog te doen, misschien voor als we net nog wat meer gevorderd zijn.
De eerste lessen
Had ik een idee waar ik aan ging beginnen? Eerlijk gezegd niet echt.
Na de testsessie was ik stijf, enorm stijf, nooit gedacht dat ik op bepaalde plaatsen spieren had, laat staan dat ze stijf konden zijn.
Het was wennen aan al die benamingen en termen, toch als je dat nog nooit gedaan hebt zo'n dingen.
In deze club werken ze trouwens niet met 'toestellen' maar vooral met losse gewichten en kabels.
Er wordt trouwens gewerkt met een persoonlijk schema. Daarop staan bij mij 7 verschillende oefeningen waar ik min of meer mijn hele lijf mee train. Die zijn nog eens onderverdeeld in sets. De eerste set is je 'superset' met de belangrijkste twee oefeningen. Die herhaal je dan elk drie keer. De tweede set omvat dan ook weer twee oefeningen die je elk drie keer herhaalt. En de laatste set zijn meestal dingen zoals buikspieroefeningen. Dat zijn dus nog drie oefeningen en ook die herhaal je dus nog drie keer.
Dat programma telt voor zeven weken en na die zeven weken kan je dan beslissen of je een oefening wil houden in je programma of niet.
Natuurlijk passen ze wel aan als je een blessure hebt ofzo.
Al doende leert men
Stilaan kom je er meer in en raak je wat gewoon aan de materialen en systemen.
En je went ook aan de gewichten. Waar in het begin alles zwaar is, kan je toch op de duur steeds net iets meer aan.
Soms moet je ook eens een stap terug zetten. Van de deadlift kreeg ik bijvoorbeeld heel van last van mijn trapeziusspier met hoofdpijn inbegrepen dus die ging er uit.
Veranderingen
De eerste verandering die ik voelde, waren mijn buikspieren. Niet dat ik nu een sixpack heb, verre van. Maar ik voel gewoon dat het sterker geworden is, anders. Dat merk ik ook als ik ga joggen.
Ik heb afscheid moeten nemen van mijn skinny jeansbroeken. Niet omwille van mijn taille wat het vroeger meestal was, nee, ze pasten niet meer comfortabel aan mijn bovenbenen en knieën.
Ik merk ook dat ik in de tuin zwaardere dingen kan heffen. Dat is heel fijn want zo kan ik zelf meer doen zonder mijn man te moeten roepen voor dat soort dingen. Ook goed voor mijn ego natuurlijk ;). 'Nee hoor, kan het zelf wel' ;)
'Examen'
Twee weken geleden had ik een nieuwe dexa-scan omdat ik mag instappen in het zorgpad osteoporose hier in het ziekenhuis in de stad.
Het voelde gelijk wat aan als een examen: hoe is het afgelopen jaren gegaan daarbinnen met mijn botten, en wat heeft de combinatie van medicatie, supplementen en sporten me gebracht? Ik wist wel dat ik zoveel mogelijk gedaan had wat in mijn eigen macht lag maar toch hé.
Officieel heb ik nog geen resultaat, dat zal pas besproken worden bij de endocrinoloog eind november. Maar uiteraard ga ik dan online kijken naar de uitslagen bij Cozo. Zo nieuwsgierig ben ik wel.
En ja, ik kan er wel blij mee zijn denk ik.
De heup is op een bepaalde plaats stabiel gebleven maar dat is de zone die het traagst reageert op alles. Dus stabiel is daar ook al goed, zeker omdat het met ouder worden normaal enkel slechter wordt.
De andere punten op de heup waren beter, dus met de 'totale heup' ben ik wel vooruit gegaan.
En mijn rug, daar ben ik dus echt heel content mee. Die is spectaculair verbeterd eigenlijk; daar zit ik met -1.1 weer op de grens van 'normaal'. Dat bot is meer sponsachtig leerde ik, en reageert veel sneller op alles.
Zeker ook omdat we nu pas een jaar bezig zijn met die training, en natuurlijk was het de eerste maanden nog niet zo'n zware belasting. Dus ik denk, hoop, dat er nog wat meer progressie in zit.
Bizar
Oké, voor mij dan toch. Er zijn twee oefeningen die ik nu al een aantal opeenvolgende schema's doe en waarbij ik dus kan opbouwen.
De ene oefening is barbell squat. Die doe ik momenteel met 60 kg, en dan drie sets van acht herhalingen. Op zich is 60 kg niet zoveel gemiddeld, maar je bekijkt het natuurlijk vanuit je eigen lichaamsgewicht. En dat is bij mij zo'n 48 kg. Dus vanuit dat punt is het zeker wel een goed resultaat.
De andere oefening is hipthrust. Daarbij kan ik intussen 72 kg verplaatsen met mijn heup.
Best bizarre getallen. En niet wat vooraf mijn streven was. Allerminst. Maar goed, het helpt dus blijkbaar wel. En dus doen we verder.

Reacties
Een reactie posten